Εγώ και ο φίλος μου ο Γιώργος απεχθανόμαστε το καλοκαίρι αλλά κανείς δε συμφωνεί μαζί μας. Οι υπόλοιποι της παρέας οργιάζουν. Μας λένε καταθλιπτικούς και βλάκες. Προβάλλουν φτηνά επιχειρήματα για να υποστηρίξουν αυτές τις ατέλειωτες ενενήντα ημέρες του χρόνου, όπως το οτι μπορείς να κάθεσαι στη βεράντα ή οτι όταν ζεσταίνεσαι βουτάς στη θάλασσα, ενώ όταν κρυώνεις, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να φασκιώνεσαι σαν κρεμμύδι. Εμείς, δε συμφωνούμε με τίποτα. Προτιμάμε χίλιες φορές να κάνουμε βόλτες με παλτό και κασκόλ και να πίνουμε ζεστό καφέ φίλτρου. Όσο για τη θάλασσα, δε μας καίγεται καρφάκι- είναι πολύ αλμυρή για τα γούστα μας. Και μη μιλήσουμε για τη ζέστη. Όλο το βράδυ σου πίνει την ενέργεια και τη διαύγειά σου και ξυπνάς ένα άδειο κουφάρι που έχει προοριστεί για να καταφέρει το τίποτα. Εμείς λοιπόν επιμένουμε, μετράμε αντίστροφα τις μέρες με εξαιρετική υπομονή, μέχρι το λυτρωτικό Σεπτέμβρη. Ας χαρούνε για λίγο ακόμα οι δημόσιοι υπάλληλοι, τα mainstream τυπάκια που 'κλείνουν' δωμάτιο στη Σέριφο και οι failάδες φίλοι μας- γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος και η ανάσα του "καπνίζει" στον παγωμένο αέρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου